Jednym z wielu polskich poetów tworzących w wieku XIX jest Juliusz Słowacki. Poeta żyjący w latach 1809- 1849, którego twórczy rozwój przypada na okres romantyzmu. W literaturze polskiej nazywany „Wieszczem Narodowym”. Wybitne wiersze Słowackiego, dramaty, poematy a ponadto powieść i zachowane listy tworzą fundamenty polskiej literatury. Za życia niedoceniane dzieła Słowackiego zdobyły popularność w okresie modernizmu.
Wiersze Słowackiego tworzone z duchem epoki romantyzmu, blisko związane związane z położeniem narodu polskiego i wydarzeniami historycznymi szczególnie wpłynęły na wyjątkowość dzieł. Poeta operujący doskonałym piórem, wzbudzający u odbiorcy uczucia patriotyzmu, zmuszający do przemyśleń egzystencjalnych. Juliusz Słowacki, pisarz o wybitnym umyśle, posługujący się niesamowitą wyobraźnią pobudza czytelnika do własnych przemyśleń i emocji związanych z lekturą.
Po drugiej wojnie światowej twórczość literacka w Polsce pogrążyła się w socrealistycznym bełkocie. Czas, który nastał obrósł w dzieła, w których myślą przewodnią stała się praca, dobro wspólne, masowy bohater wierny ideom socjalistycznym oraz nowomowa. Szczególnie poezja naznaczona została piętnem socjalistyznej wizji świata.
Ostatnimi czasy świetnym medium dla poezji jest Internet. W sieci powstaje mnóstwo grup skupiających ludzi, dla których poezja jest bardzo ważna. Leży ona w obszarze ich zainteresowań, sami piszą, lubią ją interpretować i rozmawiać o niej.